ویلیام شکسپیر
دفتر سیزدهم بارو ــ ویلیام شکسپیر ــ نوشتهٔ ویکتور هوگو ــ ترجمهٔ سرور کسمایی: شکسپیر هم چون دیگر شاعران دوران خود، روی برگههای پراکنده چیز مینوشت. هر کدام از متنهایی که به ضرورتِ اجرا برای دستهی بازیگرانش مینوشت، فوری توسط آنها حفظ و تمرین میشد بیآنکه کسی وقت بازنویسی از روی نسخهی اصلی را داشته باشد. از اینرو نمایشنامههای او...
آخرین گفتگوی میلان کوندرا
دفتر دوازدهم بارو ــ آخرین گفتگوی میلان کوندرا: برای نویسنده، زندگی کردن در کشورهای مختلف یک امتیاز است. برای درک بهتر جهان باید آن را از زاویههای گوناگون بررسی کرد. اثر تازهام «کتاب خنده و فراموشی» که در فرانسه نوشته شده است، در فضای جغرافیایی خاصی میگذرد: به وقایعی که در پراگ اتفاق می افتد به چشم غربی نگاه میشود،...
سه استاد: چارلز دیکنز
دفتر هشتم بارو: سه استاد: چارلز دیکنز ــ دیکنز عالیترین بیان هنری سنت انگلیسی است در فاصله قرن قهرمانیهای ناپلئون ـ گذشته افتخارآمیزـ و دوران امپریالیسم ـ رؤیای آینده. او آثاری برجسته برای ما خلق کرد، اما نه آن اثر توانمندی که از نبوغ فوقالعادهاش انتظار میرفت. در این راه البته انگلستان مانعاش نبود، بلکه ایراد از زمانهای بود که...
سه استاد: بالزاک
دفتر ششم بارو ــ سه استاد: بالزاک ــ بالزاک هرگز برای نوشتن رمانهای خود از نقشهای از پیش تعیینشده استفاده نکرد. همانطور که زندگی نیز بنا بر نقشه و برنامهٔ قبلی پیش نمیرود. او در هزارتوی هر کدام از کتابهایش چون در جنبوجوش شوری عاشقانه راه گم میکرد. «کمدی انسانی» دارای هدف اخلاقی نیست و نظمی منطقی ندارد، تنها در...
اتاق میراث تاریخی
دفتر چهارم بارو ــ اتاق میراث تاریخی ــ سرور کسمایی: انگار توهماتم را در اتاق میراث تاریخی جا گذاشتهام. ۲ ثالث از همان سال ۱۹۳۷ تغییر کرده بوده، اما پانسیون در سال ۱۹۵۱ هنوز وجود داشته است. سر چهارراه پرزیدان ویلسون3 میایستم. یادم میافتد به «طویله» سر نزدهام. تابلوی راهنمای «طویله» را پیشتر سر چهارراه دیده بودم. شاید در آرشیو...
در جستجوی ۲ ثالث
دفتر سوم بارو ــ در جستجوی ۲ ثالث ــ سرور کسمایی: سر بلند میکنم. چرا تا به حال فکرش را نکرده بودم؟ این همان کاری است که خود هدایت در همان دیدار آخر از کشان انجام میدهد. دو هفته پیش از خودکشی! آشنایی با صادق هدایت را باز میکنم. «گورستان کشان در چند قدمی ایستگاه قطار است و هدایت ناگهان...
هدایت در کشان
دفتر دوم بارو ــ هدایت در کشان ــ سرور کسمایی: امروز، سی و اندی سال پس از آن روزها، بوق ترن به صدا درمیآید و درهای آن در ایستگاه سیته اونیورسیتر بسته میشود، بی آنکه من پیاده شوم. سی و اندی سال پس از آن روزها، این خط آهن مرا به گذشتهای دورتر از خاطرات خودم میبرد. دنبال چه میگردم؟...
پاریس، در آستانهی سال ۲۱ سدهی ۲۱
پاریس، در آستانهی سال ۲۱ سدهی ۲۱ ماه دوم از دور دوم قرنطینه. خیابانهای سوتوکور، قوانین منع عبور و